تبلیغات
تسنیم

تسنیم
محفل محبّان امام عصر عجّل الله تعالی فرجه 
ثامن تم

سلسله مباحث مهدوی:

تعریف ایمان و کفر:

ایمان پذیرش حقیقت شناخته شده و کفر انکار حقیقت شناخته شده است.

ایمان یعنی فرد حقیقت را بشناسد و بپذیرد.

حال این حقایق چیست؟ الله تبارک و تعالی- نبوت- وصایت- امامت- معاد- صلاة- صیام- حج- زکات- خمس و ...

تمامی این حقایق مانند دونه های تسبیح به هم متصل است و از همدیگر جدا نیستند. کسی که حتی یک مورد از اینها را قبول نداشته باشد و منکر شود کافر است.

2 جور کافر داریم: عین نجس، پاک

عین نجس مانند ادرار، مدفوع، خون... کافر

اما هرکدام شرایطی دارد که باید به ذیل آن مراجعه کنیم. مثلا ادرار حیوان حلال گوشت نجس نیست و پاک است. برای کافر هم اگر فلان چیزها را قبول نداشته باشد عین نجس است. این موارد عبارتند از:

1-   خدای تبارک و تعالی

2-   توحید

3-   نبوت

4-   آنچه همه مذاهب اسلامی قبول دارند.

5-   سابُّ النبی و ائمه ( دشنام دادن به پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و ائمه علیه السلام)

6-    غالیان ( کسانی که برای ائمه علیه السلام درجه خدایی قائل شوند.)

در آخر باید گفت مومنین شیعیان دوازده امامی هستند و بس. و کافرین غیر شیعیان دوازده امامی.

بقیه مباحث شیرین و خواندنی در ادامه مطلب

در این جلسه راجع به دلایلمان از تعاریف ایمان و کفر صحبت می کنیم.

یکی از دلایل تعریف ایمان و کفر آیه 3 سوره الدّهر است:

أنا هدیناه السبیل امّا شاکراً و امّا کفوراً

ما او را راهنمایی می کنیم... یعنی معرفت اعطایی است و ما به هرکس که بخواهیم می دهیم.

هدایت برای ماست. ما او را هدایت می کنیم.

در قسمت دوم آین آیه بحث ایمان و کفر کاملا نمود داره!

روایت اول: امام صادق علیه السلام در ذیل این آیه می فرمایند:

... امّا آخذٌ فهو شاکراٌ و امّا تارکٌ فهو کافرٌ.

یک فردی هدایت را می گیرد، پس او شکر گزار است یا اینکه هدایت الهی را ترک می کند پس او کافر است.

روایت دوم: باقرالعلوم علیه السلام می فرمایند:

کُلُّ شی یَِجُرُّه الاقرار و التسلیم فهو الیمان و کُلُّ شی یَِجُرُّه الانکار و الجحود فهو الکفر.

هرچیزی که نتیجه و انگیزه آن چیز اقرار و تسلیم است آن ایمان است و هرچیزی که نتیجه آن انکار و جحد است آن کفر است.

مثلا اگر انجام نماز از روی اقرا و تسلیم باشد ایمان است و اگر ترک نمار از روی انکار و جحد باشد کفر است.

روایت سوم: امام صادق علیه السلام می فرمایند:

معنی الکفر کلُّ عُصبی الله بها بجهة الجُحد  و الانکار و الاستخفاف و التعاون فی کلُّ ما دقّ و جلِّ.

معنی کفر هر نافرمانی که خداوند با آن نافرمانی شود، به جهت جحد و انکار و سبک شمردن و خار شمردن در هر آنچه که کوچک باشد یا بزرگ باشد.

می خواهد طرف با انکار نماز کافر باشد یا با انکار نبوت کفار باشه. وقتی می گوییم طرف بخاطر انکار نماز کافر است بعضی ها تعجب می کنند، فرقی نمی کند چه نماز را منکر باشد چه خود خدا را منکر شود.

روایت چهارم: امام صادق علیه السلام می فرمایند:

إنّ الله عزّوجلّ فرض فرائض موجباتٍ علی العباد فَمَن ترکَ فریضة من الموجبات فلم یعمل بها و جحدها کانَ کافرا.

خدای عزّوجلّ واجباتی را برای بندگانش قرار داده و هرکس این واجبات را ترک کند و آن را انجام ندهد و انجام ندادنش با انکار باشد، این کفر است.

روایت پنجم: امام صادق علیه السلام می فرمایند:

معنی الفسق فکلّ معصیة من المعاصی الکبار فَعَلَها فاعلٌ أو دخلَ فیها داخلّ بجهة اللذّةِ والشهوة والشوق الغالب فهو فسقٌ و فاعله فاسقُ خارجُ من الایمان بجهة الفسق. فإن دامَ فی ذلک حتی یدخُل فی حدّ التهاون و الاستخفاف فقط وجبَ أن یکون بتهاونه و استخفانه کافراً.

فسق یعنی اینکه یک معصیت از معصیت های خدای تبارک و تعالی را انجام می دهد که از روی لذت و شهوت و شوق غالب است، او مومن فاسق است.

ما روایات متعدد داریم فرد مومن  که از روی لذت و شهوت و شوق غالب گناه کبیره انجام می دهد روح ایمان از فرد خارج می شود.

اگر به فسق خود ادامه دهد و توبه ای در کار نباشد تا به حد خار شمردن و انکار برسد، آن فرد کافر می شود.

مومن به وضع فعلی خود نمی تواند امیدوار باشد و به خود ببالد. مومن معلوم نیست در آینده چه کند. بلکه باید پایبندی به لوازم ایمان داشته باشد. خدا را شکر کند، واجبات را رعایت کند و از محرّمات دوری کند.

مثال بارز آن زبیر است. زبیری که زمانی مدافع حریم امامت بود به طمع مطاع دنیوی میاید که از حضرت علی علیه السلام سِمتی بگیرد منسب دنیایی بگیرد. دیدند که حضرت اهل این باج دادن ها نیست رفتند جنگ جمل را به پا کردند و این مصداق بارز کفر است.

پس فهمیدیم که معنای فسق با کفر متفاوت است فردی که فسق داره کافر نیست اما اگر به فسق خود ادامه دهد و توبه ای در کار نباشد و به درجه جحد و انکار برسد، کافر می شود.

اگر این فرد در حال معصیت بمیرد چون روح ایمان ازاو خارج شده، کافر میمیرد.

ما در روزگاری به سر میبریم که اهل بیت علیه السلام از یک اتفاق هلاک کننده خبر دادن. بسیاری از مومنین از شیعیان دوازده امامی مرتد می شوند. یکی از کارهایی که ما باید در طول شبانه روز بکنیم توکل و توسل به خدای تبارک و تعالی و ائمه که از این خطر رهایی پیدا کنیم. که خداوند با عنایات خودش ما را راهنمایی کند. یکی از این توسلات و دعا ها که هر شیعه ای باید به آن توسل پیدا کند این دعا است.

از دعاهای مفاتیح الجنان که در آخر مفاتیح آمده و دعا در غیبت امام زمان علیه السلام است و بسیار سفارش شده:

 «اَللَّهُمَّ عَرِّفْنِی نَفْسَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی نَفْسَکَ لَمْ أَعْرِفْ نَبیَّکَ [لَمْ أَعْرِفْکَ وَلَمْ أَعْرِفْ رَسُولَکَ. اَللَّهُمَّ عَرِّفْنِی رَسُولَکَ فَإِنَّکَ إِنَّ لَمْ تُعَرِّفْنِی رَسُولَکَ لَمْ أَعْرِفْ حُجَّتَکَ] . اَللَّهُمَّ عَرِّفْنِی نَبِیَّکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی نَبِیَّکَ لَمْ أَعْرِفْ حُجَّتَکَ عَرِّفْنی حُجَّتَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی حُجَّتَکَ ضَلَلْتُ عَنْ دِینِی. اَللَّهُمَّ لا تُمِتْنِی مِیتَةً جاهِلِیَّةً وَلا تُزِغْ قَلْبِی بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنِی. اَللَّهُمَّ فَکَما هَدَیْتَنِی بِوِلایَةِ مَنْ فَرَضْتَ طاعَتَهُ عَلَیَّ مِنْ وُلاةِ أَمْرِکَ بَعْدَ رَسُولِکَ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَآلِهِ حَتّی والَیْتُ وُلاةَ أَمْرِکَ أَمِیرَ المُؤْمِنِینَ وَالحَسَنَ وَالحُسَیْنَ وَعَلِیّاً وَمُحَمَّداً وَجَعْفَراً وَمُوسی وَعَلِیّاً وَمُحَمَّداً وَعَلِیّاً وَالحَسَنَ وَالحُجَّةَ القآئِمَ المَهْدِیَّ صَلَواتُکَ عَلَیْهِمْ أَجْمَعِینَ. اَللَّهُمَّ فَثَبِّتْنِی عَلی دِینِکَ وَاسْتَعْمِلْنِی بِطاعَتِکَ وَلَیِّنْ قَلْبِی لِوَلِیِّ أَمْرِکَ وَعافِنِی مِمَّا امْتَحَنْتَ بِهِ خَلْقَکَ وَثَبِّتْنِی عَلی طاعَةِ وَلِیِّ أَمْرِکَ الَّذِی سَتَرْتَهُ عَنْ أَمْرِ وَلِیِّکَ فِی الإِذْنِ لَهُ بِإِظْهارِ أَمْرِهِ وَکَشْفِ سِتْرِهِ فَصَبِّرْنِی عَلی ذلِکَ حَتّی لا أُحِبَّ تَعْجِیلَ ما أَخِّرْتَ وَلا تَأْخِیرَ ما عَجَّلْتَ وَلا أَکْشِفَ عَمّا سَتَرْتَهُ وَلا أَبْحَثَ عَمّا کَتَمْتَهُ وَلا أُنازِعَکَ فِی تَدْبِیرِکَ وَلا أَقُولَ لِمَ وَکَیْفَ وَما بالُ وَلِیَّ الأَمْرِ لا یَظْهَرُ وَقَدِ امْتَلَأَتِ الأَرْضُ مِنَ الجَوْرِ وَأُفَوِّضَ أُمُورِی کُلَّها إِلَیْکَ. اَللَّهُمَّ إِنِّی أسْأَلُکَ أَنْ تُرِیَنِی وَلِیَّ أَمْرِکَ ظاهِراً نافِذاً لِأَمْرِکَ مَعَ عِلْمِی بِأَنَّ لَکَ السُّلْطانَ وَالقُدْرَةَ وَالبُرْهانَ وَالحُجَّةَ وَالمَشِیئَةَ وَالإِرادَةَ وَالحَوْلَ وَالقُوَّةَ، فَافْعَلْ ذلِکَ بِی وَبِجَمِیعِ المُؤْمِنِینَ حَتّی نَنْظُرَ إِلی وَلِیِّکَ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَآلِهِ ظاهِرَ المَقالَةِ واضِحَ الدِّلالَةِ هادِیاً مِنَ الضَّلالَةِ شافِیاً مِنَ الجَهالَةِ أَبْرِزْ یا رَبِّ مَشاهِدَهُ [مُشاهَدَتُهُ] وَثَبِّتْ قَواعِدَهُ وَاجْعَلْنا مِمَّنْ تَقِرُّ عَیْنُهُ بِرُؤْیَتِهِ وَأَقِمْنا بِخِدْمَتِهِ وَتَوَفَّنا عَلی مِلَّتِهِ وَاحْشُرْنا فِی زُمْرَتِهِ. اَللَّهُمَّ أَعِذْهُ مِنْ شَرِّ ما خَلَقْتَ وَبَرَأْتَ وَذَرَأْتَ وَأَنْشَأْتَ وَصَوَّرْتَ وَاحْفَظْهُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ وَعَنْ یَمِینِهِ وَعَنْ شِمالِهِ وَمِنْ فَوْقِهِ وَمِنْ تَحْتِهِ بِحِفْظِکَ الَّذِی لا یَضِیعُ مَنْ حَفِظْتَهُ بِهِ رَسُولَکَ وَوَصِیَّ رَسُولِکَ عَلَیْهِمُ السَّلامُ. اَللَّهُمَّ وَمُدَّ فِی عُمُرهِ وَزِدْ فِی أَجَلِهِ وَأَعِنْهُ عَلی ما أَوْلَیْتَهُ وَاسْتَرْعَیْتَهُ وَزِدْ فِی کَرامَتِکَ لَهُ فَإِنَّهُ الهادِی المُهْتَدِی وَالقآئِمُ المَهْدِیُّ الطّاهِرُ التَّقِیُّ النَّقِیُّ الزَّکِیُّ الرَّضِیُّ المَرْضِیُّ الصّابِرُ الُمجْتَهِدُ الشَّکُورُ. اَللَّهُمَّ وَلا تَسْلُبْنَا الیَقِینَ لِطُولِ الأَمَدِ فِی غَیْبَتِهِ وَانْقِطاعِ خَبْرِهِ عَنَّتْ وَلا تُنْسِنا ذِکْرَهُ وَانْتِظارَهُ وَالإِیمانَ بِهِ وَقُوَّةَ الیَقِینِ فِی ظُهُورِهِ وَالدُّعآءَ لَهُ وَالصَّلوةَ عَلَیْهِ حَتّی لا یُقَنِّطَنا طُولُ غَیْبَتِهِ مِنْ ظُهُورِهِ وَقِیامِهِ وَیَکُونَ یَقِینُنا فِی ذلِکَ کیَقِینِنا فِی قِیامِ رَسُولِکَ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَما جآءَ بِهِ مِنْ وَحْیِکَ وَتَنْزِیلِکَ، وَقَوِّ قُلُوبَنا عَلَی الإِیمانِ بِهِ حَتّی تَسْلُکَ بِنا عَلی یَدِهِ [یَدَیْهِ] مِنْهاجَ الهُدی وَالَمحَجَّةَ العُظْمی وَالطَّرِیقَةَ الوُسْطی، وَقَوِّنا عَلی طاعَتِهِ وَثَبِّتْنا عَلی مُتابَعَتِهِ [مُشایَعَتِهِ] وَاجْعَلْنا فِی حِزْبِهِ وَأَعْوانِهِ وَأَنْصارِهِ وَالرّاضِینَ بِفِعْلِهِ وَلا تَسْلُبْنا ذلِکَ فِی حَیاتِنا وَلا عِنْدَ وَفاتِنا حَتّی تَتَوَفّانا وَنَحْنُ ذلِکَ غَیْرَ شاکِّینَ وَلا ناکِثِینَ وَلا مُرْتابِینَ وَلا مُکَذِّبِینَ. اَللَّهُمَّ عَجِّلْ فَرَجَهُ وَأَیِّدْهُ بِالنَّصْرِ وَانْصُرْ ناصِرِیهِ وَاخْذُلْ خاذِلِیهِ وَدَمِّرْ [دَمْدِمْ] عَلی مَنْ نَصَبَ لَهُ وَکَذَّبَ بِهِ، وَأَظْهِرْ بِهِ الحَقَّ وَأَمِتْ بِهِ الباطِلَ [الجَوْرَ] وَاسْتَنْفِذْ بِهِ عِبادَکَ المُؤْمِنِینَ مِنَ الذُّلِّ وَانْعَشْ بِهِ البِلادَ وَاقتُلْ بِهِ جَبابِرَةَ الکُفْرِ وَاقْصِمْ بِهِ رُؤُوسَ الضَّلالَةِ وَذَلِّلْ بِهِ الجَبّارِینَ وَالکافِرِینَ، وَأَبِرْ [اِفْنِ] بِهِ المُنافِقِینَ وَالنّاکِثِینَ وَجَمِیعَ الُمخالِفِینَ وَالمُلْحِدِینَ فِی مَشارِقِ الأَرْضِ وَمَغارِبِها وَبَرِّها وَبَحْرِها وَسَهْلِها وَجَبَلِها حَتّی لا تَدَعَ مِنْهُمْ دَیّاراً وَلا تُبْقِیَ لَهُمْ آثاراً، طَهِّرْ مِنْهُمْ بِلادَکَ وَاشْفِ مِنْهُمْ صُدُورَ عِبادِکَ وَجَدِّدْ بِهِ مَا امْتَحی مِنْ دِینِکَ وَأَصْلِحْ بِهِ ما بُدِّلَ مِنْ حُکْمِکَ وَغُیِّرَ مِن سُنَّتِکَ حَتّی یَعُودَ دِینُکَ بِهِ وَعَلی یَدَیْهِ غَضّاً جَدِیداً صَحِیحاً لا عِوَجَ فِیهِ وَلا بِدْعَةَ مَعَهُ حَتّی تُطْفِیَ بِعَدْلِهِ نِیرانَ الکافِرِینَ فَإِنَّهُ عَبْدُکَ الَّذِی اسْتَخْلَصْتَهُ لِنَفْسِکَ وَارْتَضَیْتَهُ لَنُصْرَةِ نَبِیِّکَ (دِینِکَ) وَاصْطَفَیْتَهُ بِعِلْمِکَ وَعَصَمْتَهُ مِنَ الذُّنُوبِ وَبَرَّأْتَهُ مِنَ العُیُوبِ وَاطَّلَعْتَهُ عَلَی الغُیُوبِ وَأَنْعَمْتَ عَلَیْهِ وَطَهِّرْتَهُ مِنَ الرِّجْسِ وَنَقَّیْتَهُ مِنَ الدَّنَسِ. اَللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَیْهِ وَعَلی آبآئِهِ الأَئِمَّةِ الطّاهِرِینَ وَعَلی شِیعَتِهِمِ المُنْتَجَبِینَ وَبَلِّغْهُمْ مِنْ آمالِهِمْ أَفْضَلَ ما یَأْمُلُونَ وَاجْعَلْ ذلِکَ مِنّا خالِصاً مِنْ کُلِّ شَکٍّ وَشُبْهَةٍ وَرِیآءٍ وَسُمْعَةٍ حَتّی لا نُریدَ بِهِ غَیْرَکَ وَلا نَطْلُبَ بِهِ إِلاّ وَجْهَکَ. اَللَّهُمَّ إِنّا نَشْکُو إِلَیْکَ فَقْدَ نَبِیِّنا وَغَیْبَةَ وَلِیِّنا وَشِدَّةَ الزَّمانِ عَلَیْنا وَوُقُوعَ الفِتَنِ بِنا وَتَظاهُرَ الأَعْدآءِ عَلَیْنا وَکَثْرَةَ عَدُوِّنا وَقِلَّةَ عَدَدِنا. اَللَّهُمَّ فَافَرُجْ ذلِکَ بِفَتْحٍ مِنْکَ تُعَجِّلُهُ وَنَصْرٍ مِنْکَ تُعِزُّهُ وَإِمامِ عَدْلٍ تُظْهِرُهُ إِلهَ الحَقِّ رَبِّ العالَمِینَ. اَللَّهُمَّ إِنّا نَسْأَلُکَ أَن تَأْذَنَ لِوَلِیِّکَ فِی إِظْهارِ عَدْلِکَ فِی عِبادِکَ وَقَتْلِ أَعْدآئِکَ فِی بِلادِکَ حَتّی لا تَدَعَ لِلْجَوْرِ یا رَبِّ دِعامَةً إِلاّ قَصَمْتَها وَلا بَقِیَّةً إِلاّ أَفْنَیْتَها وَلا قُوَّةً إِلاّ أَوْهَنْتَها وَلا رُکْناً إِلاّ هَدَدْتَهُ [هَدَمَتَهُ] وَلا حَدّاً إِلاّ فَلَلْتَهُ وَلا سِلاحاً إِلاّ أَکْلَلْتَهُ وَلا رایَةً إِلاّ نَکَّسْتَها وَلا شُجاعاً إِلاّ قَتَلْتَهُ وَلا جَیْشاً إِلاّ خَذَلْتَهُ، وَارْمِهِمْ یا رَبِّ بِحَجَرِکَ الدّامِغِ وَاضْرِبْهُمْ بِسَیْفِکَ القاطِعِ وَبِبَأْسِکَ الَّذِی لا تَرُدُّهُ عَنِ القَوْمِ الُمجْرِمِینَ وَعَذِّبْ أَعْدآئَکَ وَأَعْدآءَ رَسُولِکَ بِیَدِ وَلِیِّکَ وَأَیْدِیَ عِبادِکَ المُؤْمِنِینَ. اَللَّهُمَّ اکْفِ وَلِیَّکَ وَحُجَّتَکَ فِی أَرضِکَ هَوْلَ عَدُوِّهِ وَکِدْ [کَیْدَ] مَنْ کادَهُ وَامْکُرْ مَنْ [بِمَنْ] مَکَرَ بِهِ وَاجَعَلْ دآئرَةَ السُّوءِ عَلی مَنْ أَرادَ بِهِ سُوءً وَاقْطَعْ عَنْهُ مادَّتَهُمْ وَأَرْعِبْ لَهُ قُلُوبَهُمْ وَزَلْزِلْ لَهُ أَقْدامَهُمْ وَخُذْهُمْ جَهْرَةً وَبَغْتَةً، وَشَدِّدْ عَلَیْهِمْ عِقابَکَ وَاخْزِهُمْ فِی عِبادِکَ وَالْعَنْهُمْ فِی بِلادِکَ وَأَسْکِنْهُمْ أَسْفَلَ نارِکَ وَأَحِطْ بِهِمْ أَشَدَّ عَذابِکَ وَأَصْلِهِمْ ناراً وَاحْشَ قُبُورَ مَوْتاهُم ناراً وَأَصْلِهِمْ حَرَّ نارِکَ فَإِنَّهُمْ أَضاعُوا الصَّلاةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَواتِ وَأَذَلُّوا (أَضَلُّوا) عِبادَکَ. اَللَّهُمَّ وَأَحْیِ بِوَلِیِّکَ القُرْآنَ وَأَرِنا نُورَهُ سَرْمداً لا ظُلْمَةَ فِیهِ، وَأَحْیِ بِهِ القُلُوبَ المَیِّتَةَ وَاشْفِ بِهِ الصُّدُورَ الوَغِرَةَ وَاجْمَعْ بِهِ الأَهْوآءَ الُمخَتْلِفَةَ عَلَی الحَقِّ وَأَقِمْ بِهِ الحُدُودَ المُعَطَّلَةَ وَالأَحْکامَ المُهْمَلَةَ حَتّی لا یَبْقی حَقٌّ إِلاّ ظَهَرَ وَلا عَدْلٌ إِلاّ زَهَرَ، وَاجْعَلْنا یا رَبِّ مِنْ أَعْوانِهِ وَمُقَوِّیَةِ سُلْطانِهِ وَالمُؤْتَمِرِین لِأَمْرِهِ وَالرّاضِینَ بِفِعْلِهِ وَالمُسَلِّمِینَ لِأَحْکامِهِ، وَمِمَّنْ لا حاجَةَ لَهُ بِهِ التَّقِیَّةَ مِنْ خَلقِکَ أَنْتَ یا رَبِّ الَّذِی تَکْشِفُ السُّوءَ (الضُّرَّ) وَتُجِیبُ المُضْطَرَّ إِذا دَعاکَ وَتُنْجِی مِنَ الکَرْبِ العَظِیمِ فَاکْشِفْ یا رَبِّ الضُّرَّ عَنْ وَلِیِّکَ وَاجْعَلْهُ خَلِیفَةً فِی أَرْضِکَ کَما ضَمِنْتَ لَهُ. اَللَّهُمَّ وَلا تَجْعَلنی مِن خُصَمآءِ آلِ مُحَمَّدٍ وَلا تَجْعَلْنِی مِنْ أَعْدآءِ آلِ مُحَمَّدٍ وَلا تَجْعَلْنِی مِن أَهْلِ الحَنْقِ، وَالغَیْظِ عَلی آلِ مُحَمَّدٍ عَلَیْهِمُ السَّلامُ فَإِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ ذلِکَ فَأَعِذْنِی وَأَسْتَجِیرُ بِکَ فَأَجِرْنِی. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاجْعَلْنِی بِهِمْ فآئِزاً عِنْدَکَ فِی الدُّنْیا وَالآخِرَةِ وَمِنَ المقَرَّبِینَ [آمِینَ رَبَّ العالَمِینَ] »




طبقه بندی: پای درس استاد،
برچسب ها: درسنامه مهدویت، امام زمان، ایمان و کفر، تعریف ایمان، تعریف کفر،
شنبه 8 شهریور 1393 .:. 10:24 ب.ظ .:. واحد فرهنگی .:. نظرات
.: Weblog Themes By SamenTheme :.
درباره وبلاگ

به وب سایت «تسنیم» خوش آمدید؛

آیات 27 و 28 از سوره مبارکه مطفّفین ، سخن از واژه ای به نام «تسنیم» به میان می آورد ؛
از این چشمه مقرّبان می نوشند و مقرّبان کسانی نیستند جز انبیاء و ائمه اطهار (ع) و پیروان راستینشان .

وَ مِزَاجُهُ مِن تَسنِیم

این شراب (طهور) آمیخته با «تسنیم» است

***
عَیْناً یَشرَب بهَا الْمُقَرَّبُونَ

همان چشمه‏اى كه مقرّبان از آن مى‏نوشند.

نظر سنجی
کدام بخش از وب سایت ، ضعیف تر از سایر بخش ها می باشد ؟






آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
طراح قلب
ثامن تـــم
امکانات وب

کد موزیک آنلاین برای وبگاه